Bloed bij de urine

Fred is een prachtige stoere teckel van nog geen jaar oud als ik hem voor het eerst zie. Hij zit strak in zijn vel en ik wil hem hartelijk begroeten, maar Fred houdt er niet zo van als hij rechtstreeks door de dierenarts wordt aangekeken. Dan maar eerst het gesprek aangaan met de baasjes van Fred. Fred plast ‘bloed’ en uit onderzoek blijkt dat hij inderdaad een blaasontsteking heeft.

Zijn voer wordt aangepast en hij krijgt ontstekingsremmers en pijnstillers mee. Hij knapt op en kan weer gewoon zijn plasje doen.

Helaas zijn de klachten na een tijdje weer terug. Weer doet het plassen hem pijn en weer zit er bloed bij zijn urine. We doen wat uitgebreider onderzoek en zien met de echo wat ‘weefsel’ oplichten. Een steen(!) denken de echograaf en ik allebei, maar op de röntgenfoto is deze niet te zien. Is het dan ontstekingsmateriaal? In ieder geval gaan we (nog) niet opereren. Terwijl we de echo doen nemen we een punctie van de urine om te bepalen of er bacteriën in het spel zijn, en ja hoor: Fred krijgt antibiotica mee.

Weer knapt hij even op maar ook nu komen de klachten terug. Er moet haast wel iets IN de blaas zitten! We herhalen de echografie en weer is er ‘materiaal’ te zien in de blaas, en dit ondanks de antibiotica! Dit moet dan wel Cystine zijn, steentjes die op de röntgenfoto niet te zien zijn. Onder de microscoop kan ik nu de structuren ook zien: en ze moeten eruit!

Nog dezelfde week hebben we Fred geopereerd en niet één grote, maar wel 45 kleine steentjes zijn uit zijn blaas verwijderd. Je kan het maar kwijt zijn! Een dag na de operatie pieste hij weer met een ferme straal.

Esther van Neste
Dierenarts, chiropractie

 


, , , , , , , ,