Afscheid nemen

We nemen iedere dag afscheid van huisdieren in de praktijk. Bij de een denken we weleens: dat was de hoogste tijd, bij de ander is het moeilijk inschatten of financiƫn of emoties de grootste rol spelen, bij weer een ander moeten we ons best doen om niet een potje mee te brullen.

Afgelopen zomer stierven vlak na elkaar 2 honden van onze assistent Gideon, beide honden werden in korte tijd heel ziek en het afscheid ging super snel. Met deze honden heeft Gideon een prachtige foklijn opgezet. Het waren beide intens lieve dieren.

Afgelopen maand hebben we afscheid genomen van Splinter. Splinter was het hondje van dierenarts Bas Peeters en zijn vriendin Amke. Na een heftige ziekte periode, was het onvermijdelijk afscheid te nemen. Wat is het heftig als het jezelf overkomt. Dat zien en voelen we dan weer van dichtbij.

Vorige week, vroeg in de ochtend is Dash overreden. Dash was het hondje van assistente Michelle. Hij was nog geen jaar oud. Hij is de avond van te voren weggelopen. Uren is er gezocht en alle mogelijke instanties zijn ingelicht. Maar dat mocht niet baten.
Dash kwam vanaf dag 1 mee naar de praktijk. Hij was een beetje van ons allemaal.

We hebben een fantastisch beroep, we houden allemaal van wat we doen. Maar op de vraag: went het afscheid nemen, als je zo vaak afscheid neemt? Nee, het went nooit!!!

Lieve, fantastische en steengoede collega`s: Sterkte met jullie verlies!

Elleke Frumau


, , , ,